Diagnoza psychologiczna

Diagnoza w psychologii polega na opisie pozytywnych i negatywnych właściwości psychicznych oraz psychologicznych mechanizmów funkcjonowania jednostki, próbie  wyjaśniania problemów w funkcjonowaniu tej jednostki oraz prognozie skutków zachowań i zjawisk i możliwości modyfikowania tego co problematyczne w funkcjonowaniu.


Diagnoza psychologiczna dziecka

Jest to kompleksowe pakiet badań psychologicznych, określający możliwości rozwoju, zachowań, specyfiki trudności w funkcjonowaniu w szkole, w funkcjonowaniu z rówieśnikami, jak i w świecie relacji rodzinnych jak i z innymi dorosłymi.


Celem diagnozy jest określenie:

• poziomu funkcjonowania intelektualnego (poznawczego) oraz określenie zdolności motorycznych, percepcyjnych
• specyficznych trudności szkolnych: dysleksja, dysgrafia, dysortografia, dyskalkulia
• ryzyka występowania trudności w funkcjonowaniu u dzieci przedszkolnych
• trudności emocjonalnych
• rozwoju społecznego
• osobowości dziecka


W naszym Ośrodku diagnoza przeprowadzana jest na podstawie:

• wywiadu z rodzicami, opiekunami dziecka, oraz obserwacji dziecka
• wyników uzyskanych z przeprowadzonej baterii testów psychologicznych
• zgromadzonej dokumentacji o funkcjonowaniu dziecka
• w razie potrzeby konsultacji interdyscyplinarnego zespołu: pedagog, logopeda


Standardowo diagnoza trwa 120-150 min

Po przeprowadzeniu diagnozy psycholog spotyka się z rodzicami, opiekunami w celu przekazania wyników diagnozy i określenia mocnych stron dziecka, na których można się oprzeć w dalszej pracy oraz na pokierowaniu rodziców w razie potrzeby.

„W psychoterapii uczymy się sprzątać. Zaglądamy pod dywan, w różne zakamarki, w których nagromadziły się nieczystości. Psychoterapia jak i sprzątanie jest procesem, w który wkładamy wysiłek, trud, czasem dopada nas zniechęcenie. Jednak w końcu jeśli, wysilimy się ujrzymy świeżą przestrzeń.  To czas na odpoczynek, ulgę, przyjemność. Kurz pojawi się znowu, jednak już teraz wiemy co z nim zrobić.”



Zaburzenia odżywiania

„Młoda osoba z anoreksją schwytana jest w okrutną pułapkę. Odmawia jedzenia, aby zachować tożsamość, ale aby jej tożsamość mogła istnieć musi ona jeść i to jest doświadczane przez nią jako zdrada samej siebie.” – Lemmy Wright


Jak często i kto choruje na anoreksję?

Jest to zaburzenie typowe dla dojrzewających dziewcząt. Typowy początek to wiek 15-17 lat. Dla dziewcząt w tym wieku ryzyko zachorowania wynosi jak 1 do 100.


Co jest przyczyną zachorowania na anoreksję?

Nie ma jednej przyczyny, istotne są tu przede wszystkim czynniki rodzinne- anoreksja jest często odpowiedzią na złe funkcjonowanie rodziny. Z drugiej strony, wiele postaw rodziców i rodzeństwa osób chorych jest często odpowiedzią na rozwijającą się już anoreksję. Ponieważ każdy przypadek jest indywidualny, raczej należy dążyć do poznania tych przyczyn u siebie w trakcie terapii, a nie oczekiwać podania uniwersalnego dla wszystkich chorych wzoru przyczyn anoreksji.


Jakie są cele terapii anoreksji?

U 60% chorych, przy właściwych metodach terapii można uzyskać wyleczenie. Celem ważnym, ale nie jedynym jest powrót wagi osoby chorej, ponieważ można go uzyskać w sposób sztuczny kontrolując proces odżywiania.


Zasadniczymi celami terapii są:

• ustanowienie przez chorą kontroli nad swoim jedzeniem i wagą na normalnym, akceptowanym społecznie poziomie
• radzenie sobie przez chorą ze swoimi problemami w inny sposób niż przez anoreksję
• odnawianie relacji z rodziną na innym poziomie, niż relacja uwarunkowana przez sposób jedzenia i wagę
• edukacja o możliwych przyczynach anoreksji
• edukacja o możliwych zwiastunach nawrotu choroby i sposobach radzenia sobie z nimi


Jakie mogą być przyczyny nawrotu choroby?
Najczęstsze z nich to:

• Nie radzenie sobie ze stresem
• Śmierć bliskiej osoby
• Problemy rodzinne – rodzina nie jest w stanie zaakceptować zdrowej anorektyczki
• Nawrót poczucia osamotnienia, winy
• Obawa własna przed życiem bez anoreksji


Jak pomagamy:

• Konsultacja indywidualna
• Terapia indywidualna
• Grupy terapeutyczne
• Prowadzenie dietetyczne
• Prowadzenie psychiatryczne


Terapia uzależnień

Uzależnienie jest chorobą, w związku z czym może dotknąć  każdego z nas bez względu na zajmowaną pozycję w społeczeństwie, wiek czy wykształcenie. Osoby uzależnione od substancji psychoaktywnych nie zawsze należą do osób wykluczonych społecznie. Przeciwnie, chodzą codziennie do pracy, realizują się w niej, odwożą swoje dzieci do szkoły, jednak w związku z postępująca chorobą odczuwają coraz większy dyskomfort psychiczny, nie przyznając się do problemu i nie prosząc o pomoc. Uzależnienie rozwija się stopniowo i jest rozłożone w czasie. Poprzedzają go niepokojące sygnały ostrzegawcze.


Substancje psychoaktywne służą osobie uzależnionej do  rozładowania napięcia, stresu, dodają animuszu oraz pobudzają do działania. Coraz częściej osoba ta poszukuje okazji do kontaktu z substancją. Buduje wokół siebie iluzje, która znacząco odbiega od rzeczywistości. Problem staje się widoczny dla otoczenia, a osoba uzależniona staje się bardziej zagubiona gdyż konsekwencje zażywania stają się coraz trudniejsze do ukrycia.

Najskuteczniejszą pomocą osobom w takiej sytuacji jest psychoterapia.

Psychoterapia uzależnień prowadzona jest indywidualnie. Podczas pierwszych spotkań dokonywana jest diagnoza uzależnienia oraz opracowanie indywidualnych planów terapii. Podstawowym celem jest przede wszystkim wzbudzenie motywacji do utrzymania abstynencji, budowanie świadomości problemu, oraz nauka niezbędnych umiejętności w trzeźwym życiu.


Oferta skierowana jest zarówno do osób dorosłych jak i niepełnoletnich. Osoby poniżej 18 roku życia powinny zgłosić się do Ośrodka z opiekunem. Częstotliwość sesji dostosowana jest do indywidualnej sytuacji klienta.



Psychoterapia tańcem i ruchem

DMT (Dance Movement Therapy) – Psychoterapia tańcem i ruchem


„Ciało jest jak piasek, umysł jest jak wiatr, jeśli chcesz zobaczyć jak wieje wiatr, popatrz na piasek” – B.B. Cohen


Psychoterapia najczęściej kojarzy się z rozmową. W psychoterapii DMT równie istotny jest ruch. Psychoterapia Tańcem i Ruchem opiera się na idei, że ciało i umysł są jednością i że ciało odzwierciedla przeżywane emocje. Oznacza to, że zmiany w psychice możliwe są do osiągnięcia poprzez zmianę w sposobie poruszania się. Podczas psychoterapii DMT nie ma nauki sekwencji tanecznych, ważne jest wsłuchanie się w siebie, w swoje ciało i pozwolenie mu na ruch, który będzie prawdziwy, a niekoniecznie ładny. więcej o DMT


Psychoterapia DMT może szczególnie pomóc osobom cierpiącym na:

• zaburzenia lękowe
• zaburzenia odżywiania ( anoreksja, bulimia, kompulsywne objadanie się)
• PTSD (Zespół Stresu Pourazowego)
• uzależnienia, współuzależnienia
• nadpobudliwość psychoruchowa
• zaburzenia osobowości
• schizofrenia i inne zaburzenia psychotyczne
• choroby afektywne (depresja, mania, choroba afektywna dwubiegunowa)
• autyzm
• SM (stwardnienie rozsiane), choroba Parkinsona, choroba Alzheimera
• choroby onkologiczne i inne choroby somatyczne
• padaczka
• upośledzenie lekkie
• zaburzenia psychosomatyczne


Psychoterapia tańcem i ruchem (DMT) może być pomocna dla osób, które:

• mają problemy z wyrażaniem uczuć albo wyrażają je nieadekwatnie
• cierpią z powodu nadmiernego stresu, stałych napięć lub odczucia zablokowania w niektórych częściach ciała
• mają trudności w relacjach z innymi ludźmi
• chcieliby lepiej poznać siebie, rozwijać się



Psychoterapia młodzieży

„W okresie dorastania chłopcy i dziewczęta w sposób niezręczny i niekonsekwentny wychodzą z dzieciństwa i zależności, by po omacku szukać drogi do osiągnięcia statusu osoby dorosłej. Rozwój nie jest tylko wynikiem odziedziczonego dążenia, jest to kwestia bardzo złożonej współzależności między wrodzonymi dążeniami a sprzyjającym otoczeniem” – D. W. Winnicott


Co powinno zwrócić Twoją uwagę:

• problemy z koncentracją uwagi, nadaktywność
• nauka: zmiana w dotychczasowym poziomie nauki, opuszczanie lekcji
• stan zdrowia: bóle brzucha, głowy, obniżona odporność
• wahania nastroju: gniew, smutek, duża amplituda emocji
• naruszanie zasad, agresywne zachowania w stronę słabszych, kłamstwa
• wycofanie, brak zainteresowania dotychczasowym hobby
• jedzenie: brak apetytu, nadmierny apetyt, wahania wagi, wymioty, aktywność fizyczna
• unikanie rówieśników
• zmiany w rytmie snu
• myśli o śmierci, niechęć do życia
• napady lęku lub paniki
• zachowania niebezpieczne związane z alkoholem, seksem, narkotykami
• słyszenie głosów



Gdy któreś z tych symptomów, dobrze opisują Ciebie lub Twojego dorastającego nastolatka, to znak że być może potrzebujesz pomocy.
Czekamy na Twój kontakt!

Jak pomagamy:

• Konsultacja indywidualna
• Terapia indywidualna
• Grupy terapeutyczne
• Trening zastępowania agresji


Z życia terapeuty:

”…na przykład pewien nastolatek, którego zaraz wyrzucą ze szkoły. Każdego tygodnia, na każdej sesji siedzi i milczy jak zaklęty. Psychoterapeutka robi wszystko, co potrzeba, podsuwa mu przemyślane, właściwe interpretacje, próbuje wyjaśnić dlaczego on nie chce rozmawiać. A mimo to chłopak nie angażuje się w terapię. Być może to jakaś potrzeba, być może chce, żeby terapeutce się nie powiodło, bo wtedy poczuje, że ktoś jest bardziej bezużyteczny od niego…. Zdarza mi się zdenerwować, ale najważniejsze to zrozumieć, dlaczego pacjent chce mnie do tego doprowadzić. Moją rolą jest słuchanie, a potem konfrontowanie tego, co słyszę, z własnymi reakcjami emocjonalnymi. Tak, jak w przypadku wspomnianego chłopca. Irytował terapeutkę, sprawiał, że czuła się bezradna. Taką właśnie miał potrzebę i ona to zrozumiała. Chciał, żeby jej się nie udało.” – S. Grosz



Psychoterapia dzieci

Psychoterapia dzieci różni się od psychoterapii osób dorosłych. Dziecko nie jest świadomym uczestnikiem terapii, w dużej mierze to psychoterapeuta decyduje o kształcie i przebiegu sesji. Sesje psychoterapii dziecka najczęściej przybierają formę zabawy lub aktywności fizycznej, np.: rysowanie, śpiewanie, budowanie, odgrywanie ról, odwzorowywanie sytuacji problemowej poprzez figurki i zabawki. Niekiedy wykorzystuje się gry symulacyjne, wykonywanie prac plastycznych, terapię muzyką albo ćwiczenia pantomimiczne czy pracę z ciałem.


Podczas psychoterapii dzieci szczególnie ważna jest pomoc i współpraca ze strony rodziców. Psychoterapeuta informuje rodziców o zmianach, jakie przechodzi dziecko, edukuje, jak ze swoim dzieckiem postępować, jakie mogą być przyczyny trudności dziecka oraz jak ich zachowanie wpływa na emocje dziecka.

Psychoterapia dzieci może odbywać się w formie spotkań indywidualnych lub spotkań grupowych.


Nasza oferta psychoterapeutyczna skierowana jest do dzieci, które cierpią z powodu:


• zaburzeń lękowych
• zaburzeń zachowania, np. agresja, nadpobudliwość
• trudności w relacjach z rówieśnikami
• dolegliwości psychosomatycznych, psychoruchowych
• trudności w relacjach rodzinnych, np. w sytuacji rozwodu rodziców
• trudności związanych z rozwojem dziecka, np. mimowolne moczenie


Psychoterapia dorosłych

„Wszyscy jesteśmy opowiadaczami – przywołujemy różne historie, żeby znaleźć sens w życiu. Ale opowiadanie historii nie wystarcza. Ktoś musi nas jeszcze wysłuchać.”


Jeśli zmagasz się z:

• cierpieniem związanym z emocjami
• trudnościami w kontaktach z ludźmi
• trudnościami związanymi z odżywianiem
• dusznościami, bólami głowy, różnymi niewiadomego pochodzenia sygnałami z ciała (tzw. objawami somatycznymi)


Zgłoś się do nas!

Jak pomagamy:

• konsultacja indywidualna
• terapia indywidualna
• grupy terapeutyczne
• trening zastępowania agresji


Z życia psychoterapeuty:

Jedną z historii, którą uważam za bardzo pomocną w pracy terapeutycznej jest historia pt. „Banknot”:

Dobrze znany mówca rozpoczął seminarium trzymając w ręku dwudziestodolarowy banknot. Do dwustu osób na sali skierował pytanie:
– Kto chciałby dostać ten banknot?
Ludzie zaczęli podnosić ręce. Spiker powiedział:
– Mam zamiar dać ten banknot jednemu z was, ale najpierw pozwólcie, że coś zrobię… – i zaczął miąć banknot. Pokazał zgnieciony banknot i zapytał:
– Kto w dalszym ciągu to chce?
Ręce znowu się podniosły…
– A gdybym zrobił to? – zapytał mówca… i rzucił banknot na ziemię. Podeptał go butami i podniósł – był pomięty i brudny…
– A teraz kto chce te pieniądze?
Ręce podniosły się po raz trzeci!!!
– Moi przyjaciele odebraliście bardzo cenną lekcję. Nie ma znaczenia co zrobiłem z tym banknotem, ciągle chcieliście go dostać, ponieważ nie zmniejszyłem jego wartości. To jest wciąż warte 20 $!!!
Wiele razy w życiu jesteśmy powaleni na ziemię, zmięci i rzuceni w błoto przez decyzje, które kiedyś podjęliśmy i okoliczności, które stanęły nam na drodze. Czujemy się przez to mniej wartościowi. Ale to nie ma znaczenia, co się stało i co się jeszcze stanie…

Ty nigdy nie stracisz swojej wartości: brudny czy czysty, zmięty czy w dobrej formie, jesteś ciągle bezcenny.
Wartość naszego życia nie wynika z tego, co robimy, ani nie zależy od tego, kogo znamy, lecz KIM JESTEŚMY!

Jesteś wyjątkowy! Nigdy o tym nie zapomnij!